عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٠٩ - خطبه پيامبر اسلام

و هركس زوجه‌اى حلال اختيار كند، با پول مباح، اما قصدش خودنمايى و فخرفروشى باشد، خداوند عز و جل او را جز ذلت و خوارى نيفزايد و به قدرى كه از آن زن كام گيرد او را در كنارى از جهنم باز دارند؛ سپس در اعماق دوزخ اندازند، آنجا كه گوديش به اندازه مسافت هفتاد سال راه باشد.

و هركس مهر زنى را ندهد، يا به مهرش خيانت كند، يا در پرداخت آن، راه ستم كند، اين شخص حكمش در نزد پروردگار حكم زناكار است و در روز قيامت خداوند به او گويد: اى مرد! كنيز خود را به همسرى به تو دادم و از تو پيمان گرفتم و تو به عهد خود با من وفا ننمودى، پس خداوند عز و جل خود متصدى گرفتن حق آن زن گردد و چون حسنات او همه به حق آن زن نرسد و كسر آيد، امر شود آن مرد را به دوزخ برند.

و هركس از شهادت حقى كه داده باز گردد و آن را انكار كند، خداوند در روز قيامت در حضور خلايق، گوشت بدن او را به خوردش دهد و داخل دوزخ شود در حالى كه زبان خود را در دهان خويش هم چون كسى كه لقمه‌اى جويده بگرداند.

و هركس را دو همسر دائمى باشد و ميان آن دو در هم‌خوابگى و نفقه و پرداخت هزينه به عدل رفتار نكند، روز قيامت غل به گردن و غير معتدل القامه يعنى مانند كسى كه از يك طرف بدن افليج است، محشور شود تا اين كه وارد جهنم گردد.

و هركس به ناروا همسايه خود را آزار دهد، خداوند بو يا نسيم بهشت را بر وى حرام گرداند و جايگاه او دوزخ خواهد بود. متوجه باشيد كه خداوند عزيز از حق همسايه سؤال خواهد كرد و هركس حق همسايه را رعايت نكند و آن را ضايع سازد، از ما مسلمانان نخواهد بود.

و هركس مسلمان فقيرى را براى فقرش اهانت كند و او را كوچك شمارد، بى‌گمان حق خدا را ناچيز شمرد و همواره مورد نفرت و بيزارى و خشم خداوند