عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٥١ - سماوات و هدايت

نمى‌آيد، سستى و غفلت و فراموشى نمى‌گيرند، دسته‌اى از آنان امين بر وحى خداوندند و براى رسولان الهى زبان و ترجمه وحى‌اند و براى رساندن حكم حضرت حق در رفت و آمدند.

جماعتى از ملائكه نگهبان بندگان و دربان بهشت‌هاى اويند و عده‌اى از آن‌ها قدم‌هاشان در طبقات زيرين زمين ثابت و گردن‌هاشان از برترين آسمان درگذشته و اعضاى ايشان از اطراف جهان بيرون رفته و دوش‌هاى آنان موافق با پايه‌هاى عرش مى‌باشد، در برابر عرش چشم‌هايشان به زير افتاده و در زير آن خود را به بال‌هايشان پيچيده‌اند.

ميان آن فرشتگان و كسانى كه فروترند از ايشان، حجاب‌هاى عزت و پرده‌هاى قدرت زده شده، پروردگارشان را در وهم و خيال به صورتى در نياورند و اوصاف خلائق را بر او جارى نكنند و او را به مكان‌ها محدود ننمايند و به نظائر و امثال به جنابش اشاره نياورند[١].

آرى، ملائكه الهى هم اهل معرفت و هم اهل طاعت و عبادتند و هرگز تخلفى از مسير هدايت پروردگار عالم ندارند.

سماوات و هدايت‌

هدايت بر تمام آسمان‌ها حكومت دارد و نظام شگفت‌انگيز سماوات محصول وحى و هدايت است.

مگر بدون هدايت اين رفت و آمد منظم ستارگان و خورشيد و قمر و شب و روز امكان داشت؟

[١] -نهج البلاغة: خطبه ١.