عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٦٩ - حضور قلب

انسان اگر آرزوى شفاعت دارد، بايد در اين عالم با سعى و كوشش رابطه بين خود و شفعاى خود را حفظ كند و قدرى تفكر در حال شافعان محشر نمايد كه حال آنان در عبادت و رياضت به كجا رسيده بود، فرضا كه ما با ايمان از دنيا برويم، ولى بار گناهان و مظالم سنگين باشد، ممكن است در عذاب‌هاى گوناگون برزخ و قبر از ما شفاعت نشود!

عذاب‌هاى برزخ قابل قياس با عذاب‌هاى اينجا نيست و طول مدت برزخ را جز خدا كسى نمى‌داند؛ شايد ميليون ميليون‌ها سال طول بكشد و ممكن است در قيامت نيز پس از مدت‌هاى طولانى و عذاب‌هاى گوناگون طاقت‌فرسا، شفاعت نصيب ما شود، چنانچه در احاديث به اين حقيقت اشاره شده است.

پس غرور شيطان، انسان را از عمل صالح باز دارد و انسان را يا بى‌ايمان، يا با بارهاى سنگين از دنيا ببرد و به شقاوت و بدبختى گرفتار كند.

و گاهى با وعده رحمت واسعه ارحم الراحمين دست انسان را از دامن رحمت كوتاه كند، غافل از اين كه همه بعث رسل و ارسال كتب و فرو فرستادن فرشتگان و وحى و الهام به پيامبران و راهنمايى طريق حق از رحمت ارحم الراحمين است، عالم را رحمت واسعه حق فرو گرفته و ما در لب چشمه حيوان از تشنگى به هلاكت مى‌رسيم.

قرآن بزرگ‌ترين رحمت‌هاى الهى است، تو اگر به رحمت ارحم الراحمين طمع دارى و آرزوى رحمت واسعه دارى، از اين رحمت استفاده كن كه حق طريق وصول به سعادت را باز نموده و چاه را از راه روشن فرموده، تو خود در چاه مى‌افتى و از راه منحرف مى‌شوى، رحمت را چه نقصانى است؟ اگر ممكن بود طريق خير و سعادت را به مردم به طور ديگر نشان بدهند، مى‌دادند و اگر ممكن بود به اجبار مردم را به سعادت برسانند، مى‌رساندند، اما هيهات كه راه آخرت راهى است كه‌