عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٢١ - تغيير نعمت نتيجه اعمال انسان

آن‌كه گرديد مقيم در اين خانه منم‌

آن‌كه شد مست از آن جلوه مستانه منم‌

آن‌كه اندر غم تو سوخت ولى هيچ نگفت‌

اى همه سوز دلم اى مه دردانه منم‌

از ازل عشق تو شد مونس اين قلب حزين‌

آشناى توام و دور زبيگانه منم‌

خرمن! زآتش عشق تو همه سوخت حبيب‌

به طواف رخت اى شمع چو پروانه منم‌

همه گويند دلم گشته گرفتار جنون‌

حق بود چون زغم عشق تو ديوانه منم‌

جلوه‌اى كن كه به لب آمده اى دوست نفس‌

كه گداى تو و آن جلوه جانانه منم‌

خبرم نيست به غير غمت اى داروى درد

آن‌كه افتاده در اين بزم و شفاخانه منم‌

اى غمت شادى من روى توام آب حيات‌

آن‌كه مست است تو را بى‌مى و پيمانه منم‌

گفت مسكين كه دلم خانه عشق تو شده‌

آن‌كه گرديد مقيم در اين خانه منم‌