عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢١٠ - خطبه پيامبر اسلام

عزيز باشد تا زمانى كه آن فقير را از خود راضى گرداند و هركس مسلمان فقيرى را احترام كند، خداوند را در روز قيامت ديدار كند در حالى كه بر وى خندان است (كنايه از اين كه خداوند از او راضى و خشنود است).

و هركس در امرى ميان قبول يكى از دنيا با آخرت مخير شود و او در آن امر، دنيا را بر آخرت ترجيح دهد و دنيا را انتخاب نمايد، خداوند را ديدار خواهد كرد، در حالى كه حسنه‌اى بر او باقى نباشد كه خود را به آن از آتش دوزخ نجات دهد و هركس آخرت را برگزيند و دنيا را ترك كند روز قيامت خداوند عز و جل را ملاقات كند در حالى كه از وى خشنود باشد.

و هركس بر زنى يا بر كنيزى از راه حرام دسترسى پيدا كند و از ترس خدا مرتكب حرام نگردد و آن زن را رها كند، خداوند، آتش را بر او حرام گرداند و از فزع و هول بزرگ قيامت او را ايمن دارد و به بهشتش داخل سازد، ولى اگر- پناه بر خدا- مرتكب حرام شد، خداوند، بهشت را بر او حرام و به دوزخش روانه كند.

و هركس مالى را از حرام به دست آورد، خداوند هيچ‌گونه عمل خيرى چه صدقه، چه آزاد كردن بنده، چه حج و چه عمره از او نپذيرد و به شماره عدد اجر اين امور وزر و گناه در نامه عمل او ثبت نمايد و هرچه از آن مال پس از خود باقى گذارد، همان توشه او خواهد بود براى سفر دوزخ و هركس بر مال حرام دست يابد و آن را از ترس خدا نگيرد، اين شخص مشمول محبت پروردگار و رحمت واسعه او خواهد بود و امر شود او را به بهشت ببرند.

و هركس با زن نامحرمى دست دهد، روز قيامت با دست غل شده به گردن محشور شود، سپس امر شود او را به آتش ببرند.

و هركس با زنى نامحرم شوخى و مزاح و عشق بازى كند، به هر كلمه‌اى كه با او در دنيا گفتگو كرده هزار سال در آتش دوزخ او را زندانى كنند و آن زن اگر خود را با