عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤١٩ - تغيير نعمت نتيجه اعمال انسان

عصيان و طغيان آنها بود، ولى بيدار شدند و دست به توبه واقعى زدند، عذاب از آنها برداشته شد و به جاى آن عنايت و رحمت قرار گرفت.

تغيير نعمت نتيجه اعمال انسان‌

اگر عبد در امور خودش تابع هوى و هوس باشد و از شياطين درونى و برونى پيروى كند، دچار اضطراب، ناامنى، خوف، تنگدلى، ضيق صدر، مشكلات و رنج‌ها خواهد شد و تا در گردونه پيروى از هوى و هوس است، دچار بلاست؛ قرآن در اين زمينه مى‌فرمايد:

[ذلك بأن الله لم يك مغيرا نعمة أنعمها على قوم حتى يغيروا ما بأنفسهم و أن الله سميع عليم‌][١].

اين [كيفر سخت‌] به سبب اين است كه خدا بر آن نيست كه نعمتى را كه به قومى عطا كرده [به عذاب و نقمت‌] تغيير دهد تا زمانى كه آنان آنچه را در خود [از عقايد حقه، حالات پاك و اخلاق حسنه‌اى كه‌] دارند [به كفر، شرك، عصيان و گناه‌] تغيير دهند و يقينا خدا شنوا و داناست.

خداوند، نعمتى كه به بندگان عنايت كرده تغيير دهنده نيست تا زمانى كه مردم آراستگى‌ها و حسنات و ايمان و تقوا را از خود دور سازند، به محض آلوده شدن مردم، نعمت‌ها نسبت به آنان تغيير داده مى‌شود، امنيت به ناامنى برمى‌گردد، راحتى به ناراحتى، سلامتى به ناخوشى، درستى به نادرستى و خوشبختى به بدبختى تغيير موضع مى‌دهد!!

[إن الله لا يغير ما بقوم حتى يغيروا ما بأنفسهم و إذا أراد الله بقوم سوءا

[١] -انفال( ٨): ٥٣.