عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٢٦ - نعمت حيات

وجود نداشت و كليه اكسيژن‌هاى زمين در قشر خارجى آن و در آب درياها و درون اسيد كربونيك مخفى و شناور بود.

بنابراين، تمام اكسيژنى كه ما امروز مصرف مى‌كنيم، از پرتو وجود نباتات در دسترس ما گذاشته شده است؛ زيرا به طورى كه مى‌دانيم نباتات، اسيد كربونيك مصرف مى‌كنند و اكسيژن بيرون مى‌دهند، از اين عجيب‌تر آن‌كه در هر دو عالم حيوانى و نباتى از همان روزى كه حيات آغاز گرديد، جنس نر و ماده به‌وجود آمد.

[سبحان الذي خلق الأزواج كلها مما تنبت الأرض و من أنفسهم و مما لا يعلمون‌][١].

منزه [از هر عيب و نقصى‌] است آن‌كه همه زوج‌ها را آفريد از آنچه زمين مى‌روياند و از وجود خودشان و از آنچه نمى‌دانند.

تا بدين وسيله هر طبقه از موجودات، موافق خصائص و سنن خود توليد مثل نمايند و نسل آنها ادامه يابد.

ظاهرا دستجات سلول‌ها اگر در مجاورت همديگر قرار گيرند بهتر مى‌توانند زيست كنند و از همين رو شروع كردند به اختلاط و امتزاج با يكديگر در دسته‌هاى دوتايى، چهارتايى، صدتايى، و هزارتايى و عاقبت در گروه‌هاى چند ميليونى.

براى هر سلول واحدى، تكليف و وظيفه تعيين شده بود و همين كه افراد به انجام وظايف خود شروع كردند، دستجات سلول‌ها نيز به انجام همان تكاليف پرداختند.

پاره‌اى از اين سلول‌ها، به تهيه غذا موظف بودند و جمعى ديگر، مأمور مصرف آن، عده‌اى غذا را از نقطه‌اى به نقطه ديگر بدن نقل مى‌كردند، دسته ديگر مسؤول‌

[١] -يس( ٣٦): ٣٦.