عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٠١ - نعمت باران

استفاده است يا خودش، اولى اشجار و دومى حبوبات و سومى بقولات است و همه اين‌ها در دو آيه كوتاه جمع است:

[لنخرج به حبا و نباتا\* و جنات ألفافا][١].

تا به وسيله آن دانه و گياه برويانيم،\* و باغ‌هايى از درختان به هم پيچيده و انبوه بيرون آوريم.

لفظ جنت به معنى باغى است بسيار آباد و لف هم به معناى پيچيده است و اين لف، صفت درخت هاست؛ يعنى باغ‌ها و بوستان‌هايى كه درختانش از كثرت فراوانى به يكديگر پيچيده‌اند!!

اين است رحمت واسعه الهى و لطف بيش از حد حضرت حق نسبت به بندگان تا در برابر اين همه نعمت سپاس گزارى كند و چه كسى ناسپاسى كرده و كفران بورزد، ولى به فرموده قرآن، نزديك به هزار آيه براى رسيدگى به پاداش و كيفر عموم مردم عالم هست و در به پا شدن آن روز شك و ترديدى وجود ندارد.

چه طور مى‌توان در اين جزوه كوچك به نعمت‌هايى كه حضرت دوست فرموده: اگر بخواهيد بشماريد از عهده شمردن آن عاجزيد، اشاره كرد؟ بياييد مقدارى از اوقات خود را صرف كتبى كه درباره نعمت‌هاى درونى و بيرونى، ظاهرى و باطنى، مادى و معنوى، دنيايى و آخرتى نوشته شده صرف كنيم؛ بياييد به‌خصوص در نعمت‌هاى معنوى كه عبارت است از: وجود انبيا، وحى، كتب آسمانى و به‌خصوص قرآن، ائمه، عقل، روح، وجدان، فطرت، الهامات، خشنودى حق، حسنات اخلاقى و بالاخره بهشت فكر كنيم و هميشه به ياد داشته باشيم كه اين نعمت‌ها از خداست و بايد به دستور حضرت او اين نعمت را مصرف كنيم.

[١] -نبأ( ٧٨): ١٥- ١٦.