عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧٧ - حال انسان در هنگام ذكر

[وكن كالنازع روحه أو كالواقف فى العرض الأكبر غير شاغل نفسك عما عناك مما كلفك به ربك فى أمره ونهيه ووعده ووعيده‌]

حال انسان در هنگام ذكر

به هنگام ذكر يا در همه حال مانند انسان محتضر باش؛ انسانى كه قدرت انجام هيچ‌گونه عمل لغو و بيهوده‌اى ندارد، انسانى كه در آن حال به غير لطف و محبت و عنايت الهى به برنامه ديگرى متوجه نيست و از غير او كمك و يارى نمى‌خواهد و طمع به غير جناب او ندارد.

اگر در همه حالات، چه در خانه، چه در بيرون، چه در سفر، چه در حضر، چه در وقت كسب، چه زمان معاشرت و چه هنگام خوردن و خوابيدن، خود را همانند آدم، محتضر بدانى، باور كن كه لحظه‌اى حاضر نخواهى شد دست از حسنات بردارى و چشم به هم زدنى حاضر نخواهى شد دامن حياتت به آلودگى‌ها آلوده شود!!

يا خود را در همين دنيا و در تمام لحظاتش، حاضر در محضر حساب ببين، آن هم حساب و پرونده‌اى كه قاضى و حاكمش خداست و عاقبت پرونده يا بهشت است يا جهنم.

اى عزيز! بيدار باش و فرصت گرانمايه عمر را غنيمت بدان و دست از عروة