عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٦٩ - هدايت، تنها عامل سعادت

و در فهم ذى‌فهمى نمى‌گنجد برسى.

انسان اگر به همان مرحله فكرى محدود درباره خودش و خالقش اكتفا كند، به تدريج دچار وسوسه و اضطراب شده و به تحير و سرگردانى خواهد رسيد و به مرضى گرفتار خواهد شد كه علاجى براى او پيدا نيست؛ به همين خاطر است كه عقل حكم مى‌كند كه براى دفع اين همه ضرر و خطر و ناراحتى و رنج به طبيبان مخصوص مراجعه كن و آن طبيبان چنانچه در تاريخ بشريت ثابت شده غير از انبيا و امامان : و اولياى الهى طائفه ديگرى نيستند و در هر صورت ضرورت رجوع به انبيا و قرآن و امامان : براى يافتن هدايت در زندگى ما به طور كامل محسوس و آشكار است.

به قول مولوى:

هدايت، تنها عامل سعادت‌

مسئله هدايت انسان از جانب حضرت حق به وسيله انبيا و امامان : و قرآن مجيد از الطاف خاصه پروردگار به انسان است.

كمال، رشد، سعادت، فضيلت، بصيرت، حريت، اصالت، شرافت، معرفت، كسب مقام قرب و رضاى خداوند، ابدى شدن در بهشت و نعمت‌هاى آن‌