عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤١ - عظمت ذكر و مجالس آن در روايات
او را دوست خواهد داشت و كسى كه داراى كثرت ذكر باشد، دو برائت براى او نوشته مىشود، برائت از آتش جهنم و برائت از نفاق و دورويى.
وعنه ٧: شيعتنا الذين إذا خلوا ذكروا الله كثيرا[١]؛
امام صادق ٧ فرمودند: شيعيان ما كسانى هستند كه هر وقت خلوت كنند، زياد ياد خدا كنند.
|
اى خوشا مستانه سر در پاى دلبر داشتن |
دل تهى از خوب و زشت چرخ اخضر داشتن |
|
|
هركجا نور است چون پروانه خود را باختن |
هركجا نار است خود را چون سمندر داشتن |
|
|
آب حيوان يافتن بىرنج در ظلمات دل |
زان همى نوشيدن و ياد سكندر داشتن |
|
|
از براى سود در درياى بىپايان علم |
عقل را مانند غواصان شناور داشتن |
|
|
گوشوار حكمت اندر گوش جان آويختن |
چشم دل را با چراغ جان منور داشتن[٢] |
|
به روايت زير دقت كنيد كه روايت بسيار با ارزش و پرقيمتى است:
امام صادق ٧ فرمود:
چيزى نيست مگر اين كه براى آن حدى است كه انتهاى آن، همان حد است؛ مگر ذكر خدا كه براى آن، حد و مرزى نيست.
خداوند، فرائض را بر مردم فرض كرد و عبادات را واجب دانست؛ كسى كه
[١] -الكافى: ٢/ ٤٩٩، باب ذكر الله كثيرا، حديث ٢؛ عدة الداعى: ٢٤٩، باب ٥.
[٢] -پروين اعتصامى.