عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩١ - اقسام ذكر
[فمن دونه أولى فمن أراد أن يذكر الله فليعلم أنه ما لم يذكر الله العبد بالتوفيق لذكره لا يقدر العبد على ذكره]
پس هرگاه حضرت خير البشر در برابر ذكر حق، اظهار عجز و اعتراف به قصور داشته باشد، غير او كه جهل محض و فقر خالص و لا شىء و عدم است به طريق اولى از ذكرى كه لايق به جناب اوست، عاجز است.
هرگاه بنده اراده كرد كه ذكر خدا كند، بايد بداند مادامى كه حضرت بارى ذكر او نكند، توفيق و توانايى بر ذكر خداوند پيدا نخواهد كرد.
الهى، آن عارف فرزانه مىگويد:
|
ما به تو داريم و بس چشم نياز اى حبيب |
درگه لطف شماست بر همه باز اى حبيب |
|
|
تاب فراق تو نيست با دل بيمار من |
يا بكش از تير ناز يا بنواز اى حبيب |
|
|
شب همه شب شمعوار خندم و گريم زشوق |
در دلم از عشق تواست سوز و گداز اى حبيب |
|
|
دين الهى است عشق، ذكر تو تسبيح من |
قبله جانم تويى وقت نماز اى حبيب[١] |
|
[١] -الهى قمشهاى.