عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٢٧ - توضيح ذكر از زبان عارفان

بالله كه يكى از خود به خود آ

بگذر ز خودى بنگر به خدا

جز ما و تويى كى بوده دويى‌

از قول الست تا حرف بلى‌

من جز تو كيم من جز تو نيم‌

تو صوت ندا من رجع صدا

با خويشتنم بى‌خويشتنم‌

هم با تو منم هم از تو جدا

هر لحظه زند نايى دو نوا

يك نغمه الست يك نغمه بلى‌

دارد دل من هر لحظه دو عيد

يك عيد فنا يك عيد بقا

عيديست سعيد لبسى است جديد

هر لحظه مرا هر لحظه تو را

از راه نهان در محفل جان‌

گويند برو گويند بيا

از دولت روح داريم فتوح‌

شد وقت صبوح زد حى علا

يا من هو لى سر و سرور

يا من هو لى نور و سنا

يا من هولى موت و نشور

يا من هولى روح و بقا

انسان زبون با اين رگ و خون‌

بيرون و درون دارد دو سرا

اين عالم تن آن عالم جان‌

اين عين فراق آن عين لقا

اين دام غرور آن بزم سرور

اين كوى نفاق آن بزم صفا