عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨٢ - عشق و محبت ثمره هدايت

در راه خداست كه خداوند به مزد آن كوشش به عبد عطا مى‌كند و همان طور كه عشق و نور محبت موهبتى الهى است، اگر جمله كاينات فعاليت خود را متمركز در خاموش كردن آن كنند. از آن عاجز خواهند ماند.

عشق، بزرگ‌ترين سر و رمز الهى است و تمام مذاهب و مسالك حق و كتب آسمانى زاييده آن است و به جز بناى محبت هيچ بنايى خالى از خلل نيست.

هرچه بر بنيان عشق و محبت استوار باشد، حقيقت است و هرچه غير آن است وسوسه و قيل و قال و مايه تفرقه و جنگ و جدال است.

با قدرت جاذبه عشق است كه عارف از قيد هستى رهايى يافته به درياى فقر و نيستى اتصال پيدا مى‌كند و در حقيقت مستغرق، به عالم پرارزش وصل مى‌شود، مقامى كه قرآن از آن تعبير به مقام قرب كرده است.

مولانا در وصف اين محبت مى‌گويد:

[١] -حافظ.