عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٠٥ - رضايت به فعل حضرت حق
حضرت حقند نه مورد محبت و عنايت!!
تنگدستى و وسعت نسبت به عبد مورد توجه حق، مقام با عظمت و پرارزش امتحان است، به داده حق در مرحله تنگدستى راضى باش تا ايمان و عمل صالحت حفظ شود و در وسعت هم به نعمت حق راضى باش و از نعمت در راه دوست استفاده كن تا ايمان و كردار شايستهات از خطر مصون بماند.
در هر دو صورت خود را سرباز الهى حساب كن، تنگدستى و وسعت را سنگر بدان و در هر دو موقعيت، گوش به فرمان مولا باش؛ در تنگدستى صبر پيشه كن و براى جبران سختى به گناه آلوده نشو، در وسعت به انفاق و صدقه و حل مشكل مردم بكوش و ثروت را در راه اميال و غرائز و شهوات شيطانى مصرف نكن، فقط به عنايت او راضى باش و بس؛ اين فقير در اين زمينه سرودهام:
|
شراب عشق او در كام كردم |
خود و جان و دلم بىنام كردم |
|
|
گرفتم جا در آغوش خوش يار |
سراپا خويش را گمنام كردم |
|
|
من از خم خانه عشق و ولايش |
چه شيرين جرعهها در جام كردم |
|
|
دل و حشىتر از وحش بيابان |
به عشق حضرتش در دام كردم |
|
|
پيام وصل او را چون شنيدم |
دل گريان خود آرام كردم |
|
|
زدم بر سينه نامحرمان دست |
جدايى من زخاص و عام كردم |
|
|
زغير او بريدم دل به عالم |
همين يك كار را اتمام كردم |
|
|
چو مسكين در ره عشقش فتادم |
پس آن گه ترك كام و نام كردم |
|
راستى بدترين انسان، آن كسى است كه از حضرت حق ناراضى باشد و از جناب مقدس او گله و شكايت داشته باشد.
انسان نبايد براى كم شدن يا سخت شدن امور مادى بنالد، اين ناله به طور حتم ناله شيطانى است.