عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٢٠ - تغيير نعمت نتيجه اعمال انسان

فلا مرد له‌][١].

يقينا خدا سرنوشت هيچ ملتى را [به سوى بلا، نكبت، شكست و شقاوت‌] تغيير نمى‌دهد تا آن‌كه آنان آنچه را [از صفات خوب و رفتار شايسته و پسنديده‌] در وجودشان قرار دارد به زشتى‌ها و گناه تغيير دهند. و هنگامى كه خدا نسبت به ملتى آسيب و گزند بخواهد [براى آن آسيب و گزند] هيچ راه بازگشتى نيست.

امام صادق ٧ در جمله مورد شرح مى‌فرمايد:

تو در همه حال عبد شاكرى باش، چه در حال غنا، چه در حال فقر، چه روز داشتن، چه روز نداشتن، چه روز سلامت، چه روز مرض، چه روز خوشى و چه روز ناخوشى، وقتى در تمام احوالت شاكر باشى خدايت را در همه حال نسبت به خود كريم خواهى يافت.

نوشته‌اند:

وقتى پيامبر ٦ از امور دنيا بى‌نياز بود مى‌گفت: «الحمد لله رب العالمين» و وقتى دچار تنگدستى سخت بود مى‌گفت: «الحمد لله على كل حال»[٢].

در هر حالى كه بود شاكر بود، خداى مهربان هم در هر حال نسبت به آن‌جناب، رب كريم بود و كرم او با هركه باشد، اقتضا مى‌كند كه آن شخص از نظر دين در عين سلامت بود و از شر هر گناه و پليدى در امان باشد و تنگى معيشت يا ناراحتى‌هاى ديگر او را از ياد خدا غافل نكند!!

راستى، خوشا به حال انسان‌هايى كه در هر حال در راه ذكر و شكر حق‌اند، هيچ‌

[١] -رعد( ١٣): ١١.

[٢] -الكافى: ٢/ ٩٧، باب الشكر، حديث ١٩؛ بحار الأنوار: ٦٨/ ٣٣، باب ٦١، حديث ١٤.