عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٢١ - عظمت و بزرگى انسان

بيضه آن را اين عزت داده و اين خلعت بخشيده كه: خمرت طينة آدم بيدى أربعين صباحا[١].

و زرده وى را گفت: [و نفخت فيه من روحي‌][٢].

و هنوز اين مرغ در بيضه بود كه به همه ملائكه مقرب، خطاب رسيد كه اگرچه شما طاووسان درگاه قدسى هستيد و بر شاخسار سدره بلبلان خوش نواى‌ [و نحن نسبح بحمدك و نقدس لك‌][٣].

اما آدم، بيضه سيمرغ قاف عزت است و آن سيمرغ، خليفه من و سلطان شماست، پس در برابر گل او سجده كنيد كه‌ [اسجدوا لآدم‌][٤] كه در او مرغ‌ [إني أعلم ما لا تعلمون‌][٥] تعبيه است، تا هنوز در بيضه است سجده او غنيمت شمريد كه چون از بيضه پرواز كند، پرواز او در عالم: لى مع الله وقت لا يسعنى فيه ملك مقرب ولا نبى مرسل‌[٦] باشد و در دست شما در آن وقت، جز حسرت و حيرت لو دنوت أنملة لاحترقت نماند[٧] و آن وقت ورد شما اين بود:

اى ملائكه! تا اين مرغ، خاك بر دنبال دارد، شما از او بهره‌مند شويد و تا خاك‌

[١] -عوالى اللآلى: ٤/ ٩٨، حديث ١٣٨.

[٢] -حجر( ١٥): ٢٩.

[٣] -بقره( ٢): ٣٠.

[٤] -بقره( ٢): ٣٤.

[٥] -بقره( ٢): ٣٠.

[٦] -بحار الأنوار: ٧٩/ ٢٤٣، باب ٢، حديث ١.

[٧] -المناقب: ١/ ١٧٨؛ بحار الأنوار: ١٨/ ٣٨٢، باب ٣، حديث ٨٦.