عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤١٣ - با نعمت خدا معصيت نكنيم

هم زنى نمايد، نفاق افكنى پيشه سازد، فحش بدهد، باطل بگويد، حق را ناحق كند، زورگويى كند، شهادت ناحق بدهد، جز اين نيست كه بايد از نعمت زبان استفاده كند.

كسى كه مى‌خواهد كار خلاف خدا انجام دهد، مگر نبايد تمام هستى خود را براى افتادن در حرام به كار بگيرد؟!

معناى واقعى شكر چيست؟ داوود پيامبر از خدا پرسيد: اى مولاى من! اگر بخواهم شكر تو را در آن حدى كه خشنودى تو در آن است انجام دهم چه كنم؟

جواب آمد: آنچه نعمت به تو عنايت كردم در همان راهى خرج كن كه به آن دستور داده‌ام كه خرج نعمت در جايى كه براى آن معين شده عين شكر من است.

پس هر گناهى برابر اين روايت، عين ناسپاسى و كفران نعمت اوست و حق اين است كه خداى بزرگ، نعمت‌هاى خود را از ناسپاسان سلب كند.

بياييد در مرحله اول، خالق نعمت‌ها را بشناسيم، سپس به شناخت نعمت‌ها و اين كه تمام نعم عنايت و مرحمت اوست اقدام كنيم، آن‌گاه به شكر نعمت كه خرج كردن آن در راه اوست دست زده و از اين راه، هم به تثبيت نعمت برخيزيم، هم در خير دنيا و آخرت را به روى خود باز كنيم.

نعمت خدا را خرج هوا و هوس و خواسته‌هاى غلط شياطين درون و برون نكنيم، از نعمت‌ها براى آبادى دنيا و آخرت استفاده كنيم، وگرنه به عذابى دچار خواهيم شد كه هيچ قدرتى ما را از آن عذاب نتواند نجات دهد.

مواظب باشيم نعمت، عامل غفلت و بدبختى ما نشود، تمام اين نعمت‌ها را خداوند مهربان براى خوشبختى ما قرار داده، قدرشناس نعمت باشيد و راه خرج كردن نعمت را از انبيا و ائمه و قرآن بياموزيد.

در برابر نعمت‌هاى معنوى بيش‌تر احساس مسؤوليت كنيد، با اتصال به‌