عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٤ - خلقت انسان در آيينه كلام حضرت سيد الشهدا

ساخت مصنوعات را، دسته پيش قراول از نظر او مخفى نيست، امانت‌ها نزد او ضايع نگردد، پاداش دهنده هر كارگرى است و فراهم آورنده زندگى هر قانعى.

بر هر نالان مهربان است، نازل كننده منافع و كتاب جامع به نور درخشان است، دعاى دعاكنندگان را مى‌شنود، گرفتارى‌ها را رفع مى‌كند، درجات اهل استحقاق را بالا مى‌برد، جباران را ريشه كن مى‌كند، جز او معبود حقى نيست و چيزى با او برابرى نمى‌كند و مانندش نيست، او شنوا و بيناست، لطيف و آگاه است و بر هر چيزى تواناست.

پروردگارا! من به تو مشتاقم و به ربوبيت تو گواهم، اعتراف دارم كه تو پروردگار منى و بازگشتم به سوى تو است، پيش از آن‌كه چيزى باشم به نعمتت وجودم را آغاز كردى، از خاكم آفريدى و در پشت پدرها ساكنم نمودى، در حالى كه از شائبه مرگ آسوده‌ام داشتى، گردش دوران و آفات، سال‌ها به لطف تو در من اثر سوئى نداشت و پى در پى كوچ كردم از پشتى به رحمى در ايام گذشته و قرن‌هاى ره سپر، به خاطر لطف و احسانى كه به من داشتى مرا به جهان نياوردى، در دورانى كه پيشوايان كفر كه پيمانت را شكستند و رسولانت را تكذيب كردند، حاكم بودند، ولى به مهر خود مرا به جهان آوردى، در روزگارى كه به علمت گذشته بود براى هدايت من كه طريق آن هدايت را براى بنده‌ات ميسر كردى، در دوران هدايت مرا پرورش دادى و پيش از آن به من مهر و محبت ورزيدى، با من به خوش رفتارى و نعمت شايانت معامله كردى.

آفرينشم را از قطره منى كه ريخته شود پديد آوردى و جانم دادى در سه تاريكى ميان گوشت و پوست و خون، مرا شاهد و گواه آفرينشم نكردى و كارى از خلقت من به عهده من نگذاشتى، سپس مرا به خاطر هدايتم به دنيا آوردى، در حالى كه آفرينشم تمام و درست بود، در حال خردى و كودكى در گهواره نگهدارى‌ام كردى‌