عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٣٩ - عظمت ذكر و مجالس آن در روايات

نبى اكرم ٦ فرمود: هركس عاشق گشت و گذار در باغ بهشت است، زياد ياد خدا كند.

سئل ٦: أى الأعمال أفضل؟ فقال أن تموت ولسانك رطب بذكر الله‌[١].

از نبى اكرم ٦ پرسيدند: برترين عمل كدام است؟ فرمود: بميرى در حالى كه زبانت به ذكر خدا، تر باشد.

پيامبر ٦ مى‌فرمايد:

خداوند فرمود: هنگامى كه بنده من در درونش ياد من بود من هم به همان صورت ياد اويم و هرگاه در آشكار ياد من كرد، او را در آشكار ياد مى‌كنم و زمانى كه يك وجب [با عقيده صحيح و عمل صالح‌] به من نزديك شد، يك ذرع به او نزديك مى‌شوم و وقتى يك ذرع به من نزديك شد يك باع به او نزديك مى‌شوم و زمانى به سوى من قدم برداشت هروله كنان به سوى او مى‌آيم [كنايه از اين كه سريع خواسته‌هاى او را اجابت مى‌كنم‌][٢].

عن أبى عبدالله ٧ قال: إن الله تعالى يقول: من شغل بذكرى عن مسألتى أعطيته أفضل ما أعطى من سألنى‌[٣].

امام صادق ٧ فرمود: خداى تعالى مى‌فرمايد: كسى كه ذكر من او را از دعا و سؤال باز دارد، به او بيش از آنچه به سؤال كنندگان عطا مى‌كنم مرحمت مى‌نمايم.

[١] -شرح نهج البلاغة، ابن ابى الحديد: ١٠/ ١٥٤، ذكر الخوف؛ محجة البيضاء: ٢٠/ ٢٦٧، كتاب الأذكار والدعوات، باب ١.

[٢] -ميزان الحكمة: ٤/ ١٨٤٦، حديث ٦٣٨٩، با كمى اختلاف.

[٣] -الكافى: ٢/ ٥٠١، باب الاشتغال بذكر الله، حديث ١؛ بحار الأنوار: ٩٠/ ١٥٧، باب ١، حديث ٣٠.