عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١١ - نيت

گرامى، جز حسرت و اندوه و پشيمانى و ظلمت و بدبختى دريافتى نداشته و محصولى كسب نكرده‌ايم!

بياييد مانند حكيم بزرگ، الهى قمشه‌اى كه از حسنات دهر بود و اين فقير ساعاتى كه محضرش را درك كردم از پر ارزش‌ترين ساعات عمرم مى‌دانم، به سوى حضرت بى‌نياز دست نياز برداشته و بگوييم:

اسلام كه براى انسان جز هدف برتر و نيت پاك و خالص نمى‌پسندد و راه رسيدن به كمال حقيقى را همين مى‌داند و بس، راه اصلاح نيت را كه ريشه اعمال است، در اين مى‌داند- كه آدمى با چنگ زدن به دامن انبيا و امامان :- اين عارفان و حكيمان واقعى- دلش غرق در معرفت نسبت به حقايق اصيل و واقعيت‌هاى صحيح شود، تا از بركت اين معرفت، به اين حقيقت برسد كه مقصد واقعى و هدف اصيل جز خدا نيست و آنچه غير او از غيب و شهود، در اختيار انسان است جز وسيله و سبب، چيزى نيست.

تا از بركت اين معرفت، بفهمد كه اگر غير از خدا چيزى را به عنوان هدف انتخاب كند و نيتش را بر اساس رسيدن به آن هدف قرار دهد و اعضا و جوارحش را بر مبناى آن نيت به كار گيرد، در راه گمراهى و ضلالت افتاده و عاقبت به جز شقاوت و بدبختى و عذاب اليم از مزرع زندگى محصولى برداشت نخواهد كرد.