عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧٢ - ثواب اذان و مقام مؤذن
گفتم: از مردم عراق، گفت: به به!
سپس ساعتى خاموش شد و پس از سكوت فرمود: اى برادر عراقى! بنويس:
«بسم الله الرحمن الرحيم»، از رسول خدا ٦ شنيدم مىفرمود: اذان گويان، امين مؤمنان بر نمازها و روزههاشان هستند، و بر گوشتهايى كه مصرف مىكنند و بر جانهاشان كه در پناه اسلام محفوظ است و خواستهاى از حضرت حق نخواهند مگر آنكه خداوند برآورده كند و درباره هيچ كس شفاعت نكنند مگر اين كه مورد پذيرش واقع شود.
امام خمينى رحمه الله در ذيل جملات بالا از يكى از دانشمندان معاصر در توضيح امين بودن مؤذن، مطلب زير را نقل مىكند: قبول شدن شفاعت و درخواست مؤذن در برابر تكليف سنگينى است كه بر عهده او است. مانند اين كه پليس در شهر و ژاندارم در بيابان، پاس اموال و نفوس مردم را مىدهند و اين پاسدارى، وظيفه بسيار سخت و سنگينى است؛ ولى در مقابل اين مسؤوليت سنگين، امضا و تصديق پليس و ژاندارم در مقامات بالاى مملكت داراى ارزش و اعتبار است.
مؤذن هم همين طور است، او با اذان خود در شهر يا بخش يا ده و دهكده به سپاه اسلام يا به مردمى كه از آن ناحيه عبور مىكنند، اعلام مىكند كه مردم اين ناحيه مسلماناند، اى روندگان! شما مىتوانيد گوشت بازار اينان را مصرف كنيد و از پوست و كفشى كه مىفروشند به عنوان جنس حلال بخريد و تمام مردم با اعلام اذان مؤذن در ماه رمضان امساك كرده يا افطار مىكنند و با اعلام اذان او، نماز پنچ گانه را به وقت معين آن مىخوانند، اينان كه اينگونه بر امور مسلمانان امين هستند بايد تحمل بىخوابى و نظم در امور را همواره برنامه خود قرار دهند و اين براى مؤذن داراى رنج و مشقت است و در مقابل اين رنج است كه خداى عزيز، شفاعت و درخواست آنان را قبول مىنمايد.