عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٩٦ - گمراه نمودن گناهى نابخشودنى

راستى دنياى ضلالت و گمراهى چه دنياى خطرناكى است، دنيايى كه در مرحله اول براى خود انسان و در مرحله بعد براى ديگران ايجاد ضرر و خسارت و خطر مى‌كند.

گمراه نمودن گناهى نابخشودنى‌

ضلالت و گمراهى وقتى حاكم بر انسان شود، تمام اعضا و جوارح و شؤون انسانى را محكوم خود كرده و آدمى را در تمام لحظات حمال تحميلات شيطانى كرده و خانه دنيا و آخرت انسان را خراب و به تباهى خواهد كشيد و چه بدبخت و بيچاره و ذليل است آن كسى كه مبغوض خدا و انبيا و امامان : و اوليا و عاشقان و عارفان است.

عن سماعة عن أبى عبدالله قال قلت له قول الله عز وجل تبارك وتعالى: [من قتل نفسا بغير نفس أو فساد في الأرض فكأنما قتل الناس جميعا و من أحياها فكأنما أحيا الناس جميعا ...][١] فقال من أخرجها من ضلال إلى هدى فقد أحياها ومن أخرجها من هدى إلى ضلال فقد قتلها[٢].

سماعه مى‌گويد: از حضرت صادق ٧ درباره آيه‌اى كه مى‌گويد: كسى كه كسى را بكشد مانند اين است كه تمام مردم عالم را كشته و هركس نفسى را زنده كند مانند اين است كه تمام مردم جهان را زنده كرده ...، پرسيدم. حضرت فرمود:

هركس گمراهى را هدايت كند، ثوابش مانند اين است كه تمام بنى آدم را هدايت كرده و در مقابل هركس انسانى را گمراه نمايد، گويى تمام انسان‌ها را گمراه كرده است!

[١] -مائده( ٥): ٣٢.

[٢] -المحاسن: ١/ ٢٣١، باب من ترك المخاصمة، حديث ١٨١؛ وسائل الشيعة: ١٦/ ١٨٧، باب ١٩، حديث ٢١٣٠٨.