عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٩ - ٧ - عجب
ملاكهاى تعيين شده از سوى خود] مىستايد، و [گروهى كه به ناحق، خود را مىستايند در كيفر و مجازات] به اندازه رشته ميان هسته خرما مورد ستم قرار نمىگيرند.
امام على ٧ در مقام تعريف اهل تقوا و عاشقان حق در خطبه همام مىفرمايد:
وإذا زكى أحد منهم خاف مما يقال له فيقول أنا أعلم بنفسى من غيرى وربى أعلم بى منى بنفسى اللهم لا تؤاخذنى بما يقولون واجعلنى أفضل مما يظنون[١].
الهى قمشهاى آن پير وارسته در ترجمه جمله بالا گويد:
|
چو آنان را به نيكويى ستايند |
بينديشند و بر نيكى فزايند |
|
|
همى گويند در پاسخ كه ما را |
سريرت هست بر خويش آشكارا |
|
|
به خود ماييم داناتر ز اغيار |
ز ما به داند آن داناى اسرار |
|
|
پس آن گه با نياز عشق دمساز |
همى گويند كى داناى هر راز |
|
|
تو با گفتارشان بر ما مپيچى |
كه هيچى را ستايش كرده هيچى |
|
|
همى گويد به دل كى پاك يزدان |
مرا برتر ز هر پندار گردان |
|
|
نكوتر ساز ما را زين گمانها |
الا اى از تو نيكو جسم و جانها |
|
|
ببخشا آنچه مستور است ز ايشان |
ز كار زشت و افكار پريشان |
|
امام سجاد ٧ در دعاى بيستم «صحيفه» عرضه مىفرمايد:
وعبدنى لك ولا تفسد عبادتى بالعجب[٢].
الهى! مرا بنده خودت گردان و عباداتم را به عجب و خودپسندى تباه مكن.
[١] -نهج البلاغة: خطبه: ١٨٤.
[٢] -صحيفه سجاديه، دعاى مكارم الاخلاق.