عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٩ - هدايت

موجودات عالم به منزله ريشه زنده و فعال درخت براى تنه و شاخ و برگ و رشد درخت است.

موجودى از موجودات و عنصرى از عناصر خلق نمى‌شوند مگر اين كه در راه نورانى هدايت قرار گيرند.

اگر هدايت نبود، هيچ موجودى قدرت حركت به طرف مقصدى كه برايش قرار داده شده نداشت.

آثار پرمنفعتى كه از موجودات جهان ظهور مى‌كند، همه و همه از بركت هدايت است.

هدايت، پرارزش‌ترين نعمتى است كه خالق موجودات به تمام موجودات عنايت فرموده و بر تمام انسان‌ها به خاطر اين نعمت گرانمايه در قرآن مجيد منت گذارده است.

اگر هدايت نبود، چيزى در عالم نبود، اگر نور هدايت در وجود موجودات نمى‌درخشيد، اثر مثبتى از موجودات پديد نمى‌آمد.

هدايت براى تمام موجودات عالم امريست ضرورى و جنبه حياتى دارد و هيچ موجودى در صفحه هستى بى‌نياز از هدايت نيست.

هدايت بنابر آيات قرآن و روايات بر دو نوع است: هدايت تكوين كه شامل تمام موجودات هستى حتى انسان است و هدايت تشريع كه مجموعه مقررات الهى در چهره قرآن و كلمات معصومين : است و فقط مخصوص به انسان است.

تمام منافعى كه از موجودات بروز مى‌كند و كليه آثار خير و اعمال صالحه و برنامه‌هاى مثبتى كه از انسان پديد مى‌گردد، به علت هدايت است و اگر عالميان و آدميان از هدايت محروم شوند، از آثار مثبت وجود خود محروم و از فيوضات ربانى ممنوع مى‌شوند.