عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢١١ - خطبه پيامبر اسلام

رضا در اختيار وى قرار دهد و مرد او را در آغوش كشد يا ببوسد يا با او نزديكى كند، بدون وجه شرعى يا اين كه شوخى كند تا آن‌كه مرد از او كام گيرد، بر آن زن همان گناه و كيفر باشد كه بر مرد است و چنانچه زن راضى نباشد و مرد به زور از او به نحوى كام گيرد، گناه هر دو بر مرد است و آن مرد دو عقوبت خواهد ديد.

و هركس در داد و ستد با مسلمانى دغلى كند، از ما مسلمانان نخواهد بود و با يهود در قيامت محشور خواهد شد؛ زيرا هركه با مردم در معاملات غش كند مسلمان نخواهد بود.

و هركس از همسايه خود لوازم مورد لزوم زندگى را كه بدان محتاج باشد دريغ كند، پروردگار نيز فضل و بخشش خود را در قيامت از وى دريغ كند و او را به خود واگذارد و هركس را خداوند به خود واگذارد، هلاك شود و هيچ عذرى از وى پذيرفته نخواهد شد.

و زنى كه مرد خود را آزار دهد، اگر همه عمر روزه بگيرد و شب‌ها را به عبادت پردازد و بندگانى را در راه خدا آزاد كند و اموالى را در راه خدا انفاق نمايد، خداوند از او نخواهد پذيرفت، نه نمازى نه كار نيكى مگر اين كه مردش را از خود راضى و خشنود سازد و او را يارى دهد ورنه نخستين كسى باشد كه داخل دوزخ گردد.

سپس رسول خدا ٦ فرمود: بر مرد نيز همين وزر و عذاب خواهد بود اگر به زوجه خود اذيت كند و يا درباره او ستم نمايد.

و هركس به روى مسلمانى سيلى زند، خداوند در قيامت نخست استخوان‌هاى او را از يكديگر متلاشى سازد، سپس آتش بر او مسلط نمايد و غل به گردن به محشر آيد تا به دوزخ رود.

و هركس شب را بگذراند و كينه برادر مسلمانش را در دل داشته باشد، يا به انجام خيانت ناروايى درباره او بينديشد، شب را در خشم و غضب حق به سر برده‌