عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٩١ - قرآن و مسئله ضلالت

اينان در تمام امورشان به شيطان تكيه دادند و شيطان هم آنان را براى ضلالت و گمراهى ديگران شريك و دام خود قرار داد.

با وسوسه‌ها و افسون‌هاى خود در سينه تاريك اين گمراهان تخم كرد و جوجه گذاشت و به تدريج و آهسته آهسته با آنان آميزش كرد تا فرمانبردار او شدند، اين شيطان بود كه از شدت اتحاد با آنان با چشم آن‌ها مى‌ديد و با زبانشان سخن مى‌گفت پس اين بيچاره‌ها آن چنان شيطان و مسائل او را در زندگى خود راه دادند كه اين دشمن خدا آن‌ها را بر مركب ضلالت و گمراهى سوار و گفتار باطل و بيهوده آنان را در نظرشان زينت داد، كارهاى اينان مانند كار كسى بود كه شيطان او را در توانايى خود شريك قرار داده و به زبان او سخن نادرست و باطل مى‌گويد.

قرآن و مسئله ضلالت‌

همان طور كه امام صادق ٧ در متن روايت بيان مى‌كنند، معصيت علامت ضلالت است و علت معصيت غفلت است؛ قرآن مجيد در آيات زيادى معاصى و گناهان مختلفى را ذكر مى‌كند و آن گناهان را ضلالت و گمراهى معرفى مى‌نمايد.

اينك به نمونه‌هايى از آيات قرآن مجيد در اين زمينه دقت كنيد:

[و من يتبدل الكفر بالإيمان فقد ضل سواء السبيل‌][١].

و كسى كه كفر را به جاى ايمان اختيار كند، تحقيقا راه راست را گم كرده است.

تبديل ايمان اين سرمايه پرمنفعت الهى به كفر كه مايه بدبختى و شقاوت است، بر اثر انس با گناه و معصيت مى‌باشد و به همين خاطر است كه قرآن و روايات مردم‌

[١] -بقره( ٢): ١٠٨.