عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠ - نيت

و لنجزينهم أجرهم بأحسن ما كانوا يعملون‌][١].

از مرد و زن، هر كس كار شايسته انجام دهد در حالى كه مؤمن است، مسلما او را به زندگى پاك و پاكيزه‌اى زنده مى‌داريم و پاداششان را بر پايه بهترين عملى كه همواره انجام مى‌داده‌اند، مى‌دهيم.

آرى، ايمان كه تركيبى از معرفت و عشق حقيقى انسان به خدا و شؤون خداست، باعث مى‌گردد كه انسان در نيت نسبت به هر عملى، خدا را در نظر گرفته و او را به عنوان مقصد انتخاب نمايد و منظورش از انجام عمل رسيدن به رضا و لقا و قرب او باشد؛ در اين صورت عملش كه بر اساس آن منظور و نيت انجام مى‌گيرد، عمل صالح و نتيجه آن عمل صالح، حيات طيبه و نتيجه آن حيات طيبه، سعادت ابدى در عالم آخرت است.

بياييد با كمال خلوص از حضرت دوست بخواهيم كه از شراب عشق و ايمان و معرفت و محبت، آن چنان كه به اوليا و عاشقانش چشانيد، به ما هم بچشاند، تا از اين رهگذر، مست شويم و رقص‌كنان به عالم قدس و معنى پا گذاشته و همه وجود را فداى خاك آن آستان مقدس كنيم.

ما كه تا امروز هدفى جز دنيا و شكم و شهوت نداشتيم و همه حركات ما و فعاليت‌هاى اعضا و جوارح ما بر اساس اين هدف بوده چه سودى برديم و به كدام رشد و كمال رسيديم و با صرف نقد عمر و لحظات غيرقابل جبران، چه دريافت كرده‌ايم؟!

در فرداى نزديك كه پرده‌ها كنار رود، روشن مى‌شود كه از خرج كردن عمر

[١] -نحل( ١٦): ٩٧.