عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤٥ - عظمت ذكر و مجالس آن در روايات

داوود به پروردگار عرضه داشت: هرگاه مرا ديدى روى از مجالس ذاكرين گردانده و به سوى مجالس اهل غفلت در حركتم، پايم را بشكن كه اين شكسته شدن پا نعمتى است كه به من مرحمت مى‌فرمايى.

قال ٦: المجلس الصالح يكفر عن المؤمن ألفى ألف مجلس من مجالس السوء[١].

پيامبر بزرگ ٦ فرمود: يك مجلس شايسته، كفاره مؤمن است در برابر دو هزار هزار مجلس بد.

قال أبو جعفر ٧: إن ذكرنا من ذكر الله وذكر عدونا من ذكر الشيطان‌[٢].

امام باقر فرمودند: مجلسى كه در آن ياد ما هست (و در آن مجلس از زندگى، آداب، فرهنگ و حلال و حرام ما و مسائلى كه براى رشد شما گفته‌ايم صحبت است)، ذكر خداست و ذكر دشمنان ما، ذكر شيطان است.

امام باقر ٧ فرمودند:

در تورات واقعى كه به موسى نازل شده آمده است كه موسى از خداوند پرسيد:

اى پروردگار من! به من نزديكى تا با تو مناجات كنم يا دورى تا صدايت بزنم. وحى شد: من همنشين كسى هستم كه در ذكر من است، موسى گفت: روزى كه پوششى نيست، كدام بنده در پوشش تواست فرمود: آنان كه ياد من هستند و من ياد آنانم و به خاطر من با هم در محبت‌اند و من عاشق آنها هستم، اينان كسانى هستند كه هرگاه اراده كنم عذابى به اهل زمين بدهم از آنان ياد مى‌كنم تا عذاب از آنان دفع شود[٣].

[١] -محجة البيضاء: ٢/ ٢٧٠، كتاب الأذكار والدعوات، باب ١.

[٢] -الكافى: ٢/ ٤٩٦، باب ما يجب من ذكر الله عز وجل، حديث ٢؛ بحار الأنوار: ٧٢/ ٤٦٨، باب ٩٥، حديث ٢٠.

[٣] -الكافى: ٢/ ٤٩٦، باب ما يجب من ذكر الله عز وجل، حديث ٤؛ بحار الأنوار: ١٣/ ٣٤٢، باب ١١، حديث ٢٠.