عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٧٥ - حضور قلب

شديم؟ فرمود: هرگز همانا نقص عبادات را خداوند با نافله‌ها براى مؤمنان تمام مى‌كند[١].

قال أميرالمؤمنين ٧ لا يقومن أحدكم فى الصلاة متكاسلا ولا ناعسا ولا يفكرن فى نفسه فإنه بين يدى ربه عز وجل إنما للعبد من صلاته ما أقبل عليه منها بقلبه‌[٢].

اميرالمؤمنين ٧ فرمود: كسى از شما در حال كسالت و چرت به نماز نايستد و در پيش نفس انديشه نداشته باشد؛ زيرا كه در محضر خداست، جز اين نيست كه براى عبد از نمازش همان است كه با قلب به آن توجه داشته است.

اى كاش در درجه اول به قدر و قيمت خود پى مى‌برديم و مى‌فهميديم از كجاييم و در كجاييم و به كجا مى‌رويم و براى كيستيم و سپس به ارزش عبادت‌ها و مناجات‌ها آگاه مى‌شديم تا از همه قيود رها گشته به قيد عشق حق مقيد مى‌شديم.

اى كاش دست از اين ظواهر مى‌شستيم و دوباره پيمان شكسته شده روز الست را با دوست مى‌بستيم، از اين چهارچوب تنگ ماديت به در آمده، در عالم بيكران معنى به پرواز مى‌آمديم.

اى كاش با قدرت توجه و معرفت، از اسارت شيطان درون و برون آزاد گشته، به بارگاه محبوب واقعى و معشوق اصلى راه مى‌يافتيم.

استاد بزرگ، مرحوم شيخ بهايى در مقام نصيحت بى‌خبران و گم‌شدگان مى‌گويد:

[١] -بحار الأنوار: ٤٦/ ٦١.

[٢] -الخصال: ٢/ ٦١٢، حديث ١٠؛ وسائل الشيعة: ٥/ ٤٧٧، باب ٣، حديث ٧١٠٧.