عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٩٣ - اوصاف اهل ضلالت

راه خدا منحرف مى‌كند. بى‌ترديد كسانى كه از راه خدا منحرف مى‌شوند، چون روز حساب را فراموش كرده‌اند، عذابى سخت دارند.

در اين آيه دقت كنيد، عاقبت پيروى از اميال و غرائز ناهماهنگ با خواسته‌هاى حق، گمراهى است و علت پيروى از هوى و هوس غفلت و فراموشى از روز حساب است و اين فراموشى نتيجه‌اش گمراهى و ضلالت است، چنانچه حضرت صادق ٧ مى‌فرمايد: والمعصية علامة الضلالة وأصلهما من الذكر والغفلة.

علامت ضلالت‌

گناه و معصيت علامت گمراهى و ريشه گناه و گمراهى فراموشى و غفلت انسان نسبت به حقايق الهى است.

[إن الذين كفروا بعد إيمانهم ثم ازدادوا كفرا لن تقبل توبتهم و أولئك هم الضالون‌][١].

مسلما كسانى كه پس از ايمانشان كافر شدند، سپس بر كفر [خود] افزودند، هرگز توبه آنان پذيرفته نخواهد شد و اينانند كه گمراهند.

اوصاف اهل ضلالت‌

اهل ضلالت- به فرموده قرآن مجيد- داراى اوصافى از قبيل: معتد، كفار اثيم، ظالم، مختال فخور، خوان اثيم، مفسد، مسرف، خائن و مستكبر هستند كه خداوند در آيات كتابش نسبت به همه آن‌ها به ترتيبى كه مى‌خوانيد اعلام بغض و كينه و تنفر كرده است.

[١] -آل عمران( ٣): ٩٠.