عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٥٦ - حيوانات و هدايت

از حيات حيرت‌انگيز آنان نخواهند رسيد.

بررسى وجود يك حيوان از نطفه تا پايان حيات طبيعى، عمرى دراز و دستگاه‌هاى علمى سنگين و حوصله‌اى به وسعت عالم لازم است.

قرآن مجيد، خلقت حيوانات و به خصوص سير حيات آنان و اسرار وجودى آفرينش اين موجودات پرفائده را از آيات و نشانه‌هاى بارز الهى قرار داده و از مردم دعوت مى‌كند در آفرينش حيوانات و منافع وجودى آنان براى شناخت حق انديشه نمايند.

قرآن مجيد تمام حيوانات عالم را مسخر هدايت مى‌داند و مى‌گويد: راهى را كه حيوانات طى مى‌كنند، به هدايت خداست.

[ما من دابة إلا هو آخذ بناصيتها إن ربي على صراط مستقيم‌][١].

هيچ جنبنده‌اى نيست مگر اين‌كه او مهارش را به دست [قدرت و فرمانروايى خود] گرفته است، مسلما پروردگارم بر راهى راست است.

اگر مسئله هدايت در حيوانات نبود، مى‌دانيد چه هرج و مرجى در هوا و دريا و در خشكى پديد مى‌آمد؟

ن هدايت خداست كه نمى‌گذارد در عالم حيوانات كم‌ترين بى‌نظمى رخ بدهد و حيوانى باعث افساد در عالم حيات شود.

قرآن مجيد به طور صريح مسئله وحى را كه عبارت از ارائه هدايت است نسبت به حيوانات مطرح مى‌كند و مى‌فرمايد:

[و أوحى ربك إلى النحل أن اتخذي من الجبال بيوتا و من الشجر و مما يعرشون\* ثم كلي من كل الثمرات فاسلكي سبل ربك ذللا يخرج من‌

[١] -هود( ١١): ٥٦.