عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٣٦ - ياد حق

در اين جملات، خاصيت عجيب و تأثير شگرف ياد حق در دل‌ها بيان شده است، تا جايى كه دل، قابل الهام‌گيرى و مكالمه با خدا مى‌گردد.

در ادامه همين خطبه حالات و مقامات و كرامت‌هايى كه براى اهل معنى در پرتو عبادت رخ مى‌دهد، توضيح داده شده است؛ از جمله مى‌فرمايد:

فرشتگان آنان را در ميان گرفته‌اند، آرامش بر دل‌هايشان فرود آمده است، درهاى ملكوت بر روى آنان گشوده شده است، جايگاه الطاف بى‌پايان الهى براى آن‌ها آماده گشته است، خداوند متعال مقام و درجه آنان را كه به وسيله بندگى به دست آورده‌اند ديده و عملشان را پسنديده و مقامشان را ستوده است.

آن‌گاه كه خداوند را مى‌خوانند بوى مغفرت و گذشت الهى را استشمام و كنار رفتن پرده‌هاى تاريك گناه را احساس مى‌كنند.

آرى، ياد حق اقتضا دارد، تجليات و فيوضات ربانى را در آيينه قلب منعكس كند و حالى ديگر به انسان ببخشد و تغيير كلى و تحولى جامع در تمام زواياى وجود انسان به وجود بياورد.

ياد حق با دل كارى مى‌كند كه دل از تمام گناهان به سختى متنفر شود و از اطاعت و عبادت حق لذتى فوق العاده ببرد.

از ديدگاه مولاى عاشقان، اميرمؤمنان، محور عارفان، قطب آگاهان، على ٧، دنياى عبادت دنياى ديگرى است، دنياى عبادت آكنده از لذت است، لذتى كه با لذت دنياى مادى قابل مقايسه نيست.

دنياى عبادت پر از جوشش و جنبش و سير و سفر است، اما سير و سفرى كه به مصر و عراق و شام و يا هر شهر ديگر زمينى منتهى نمى‌شود، به شهرى منتهى مى‌گردد كه او را نام نيست؛ دنياى عبادت شب و روز ندارد؛ زيرا همه روشنايى است، تيرگى و اندوه و كدورت ندارد، يكسره صفا و خلوص است، از نظر