عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥١ - معناى«لا اله الا الله»

بنى‌اميه و بنى‌عباس و پيروان آنها را به حكم صريح قرآن در بسيارى از آيات باطل اعلام كردند و به اصحاب خود فرمودند: گول اين گريه‌ها و طول ركوع‌ها و سجودها و روزه و حج و زكات را مخوريد كه اينان به خاطر قبول حكومت بنى‌اميه و بنى‌عباس مشركند و عملى از آنان در روز قيامت پذيرفته نيست!![١] جابر جعفى از امام باقر ٧ روايت مى‌كند كه پيامبر ٦ فرمود:

به مردگان خود كلمه «لا إله إلا الله» را تلقين نماييد؛ زيرا باعث آمرزش گناهان آنان است، عرض كردند: گفتن آن در حال صحت و سلامت چه گونه است؟ سه مرتبه فرمود: بيش‌تر گناهان را منهدم مى‌كند، براى اين كه كلمه طيبه «لا إله إلا الله» در زندگى و مرگ و حشر، مايه انس است. پيامبر ٦ مى‌فرمايد: جبرئيل گفت: كاش انسان‌ها را كه در محشر دو گروهند مى‌ديدى: يك گويندگان و معتقدان به «لا إله إلا الله» كه با روى‌هاى درخشان محشور مى‌شوند و ذكرشان كلمه طيبه «و الله اكبر» است و ديگر مشركين كه با صورت‌هاى سياه به محشر آمده و شيون كنان مى‌گويند: اى واى بر ما، تباه شديم و هلاك گشتيم!![٢] قال النبى ٦: ثمن الجنة لا إله إلاالله‌[٣].

نبى اسلام فرمود: بها و قيمت بهشت «لا اله الا الله» است.

بنابر اساس آيات و روايات، بهشت در برابر تقوا و عمل صالح به بندگان عنايت مى‌شود و اتصال به حقيقت كلمه طيبه، مورث تقوا و عمل صالح است، كسى كه تمام وجودش را نور توحيد گرفته نمى‌تواند آلوده دامن، زندگى كند و نمى‌تواند از

[١] -نوع اين روايات در الكافى باب حجت و بحار الأنوار فراوان است.

[٢] -وسائل الشيعة: ٢/ ٤٥٦، باب ٣٦، حديث ٢٦٣٨.

[٣] -ثواب الأعمال: ٢، ثواب من قال لا اله الا الله؛ بحار الأنوار: ٩٠/ ٢٠١، باب ٥، حديث ٣٣.