عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١١ - نعمت هوا

مى‌كنند، او را تكه پاره و متلاشى مى‌ساخت.

غلظت هواى محيط زمين به اندازه‌اى است كه اشعه كونيه را تا ميزانى كه براى رشد و نمو نباتات لازم است به طرف زمين عبور مى‌دهد و همه جرثومه‌هاى مضر را در همان فضا از بين مى‌برد و ويتامين‌هاى مفيد را ايجاد مى‌كند.

با وجود ابخره مختلفى كه در طى قرون متمادى از اعماق زمين برآمده و در هوا منتشر شده است و اغلب آنها هم گاز سمى هستند، ولى هواى محيط زمين آلودگى پيدا نكرده و هميشه به همان حالت متعادل كه براى ادامه حيات انسانى مناسب باشد، باقى مانده است.

دستگاه عظيمى كه اين موازنه عجيب را ايجاد مى‌نمايد و تعادل را حفظ مى‌كند، همان دريا و اقيانوس است كه مواد حياتى و غذايى و باران و اعتدال هوا و نباتات و بالاخره وجود انسان از منبع فيض آن سرچشمه مى‌گيرد[١].

خوانندگان عزيز! مسئله تشكيل هوا، تعادل هوا، سود هوا و عظمت اين نعمت و موقعيتش را در حيات موجودات زنده و غير زنده ملاحظه كرديد و دانستيد چه عوامل گوناگونى در طول ميلياردها سال به اراده حضرت حق باعث به وجود آمدن هوا شده‌اند و به اين حقيقت رسيديد كه براى يك نفس ما، چند ميليارد نعمت مشغول فعاليت است، پس، از اين همه واقعيت به حرف امام صادق ٧ مى‌رسيم كه فرمود: در هر نفسى شكرى لازم، بلكه هزار شكر يا بيش‌تر لازم است؛ اما كو آن انسانى كه بتواند شكر يك نفس را به جاى آورد، ما كه نمى‌توانيم شكر يك نفس را به جا آوريم، بياييد لااقل از خرج كردن نفس در راه مخالفت با حضرت دوست پرهيز كنيم و از گناهان گذشته خود در كمال خجالت و شرمسارى توبه كنيم.

[١] -به آيه ٣٠ سوره انبيا و ١٤ و ٦١ سوره نحل مراجعه كنيد.