عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٦ - نيت پاك در آيينه فضل حق

از حضرت امام رضا ٧ روايت شده:

در قيامت نامه سيئات مؤمن را نشانش مى‌دهند و او دچار ترس و لرز مى‌شود، حسناتش را نشانش دهند، چشمش روشن و خوشحال گردد، آن‌گاه خداوند مى‌فرمايد: دفترى كه حسنات به جا نياورده‌اش در اوست نشان او دهيد، چون ببيند گويد: پروردگارا! به بزرگيت قسم من اين حسنات را به جا نياورده‌ام. خداوند مى‌فرمايد: راست مى‌گويى ولى چون نيت آن‌ها را داشتى من براى تو ثبت كردم، آن‌گاه ثواب آن حسنات نيت شده را به او مى‌دهند[١].

امام رضا ٧ به ريان بن شبيب فرمود:

اگر علاقه دارى در ثواب شهداى كربلا شريك باشى، هرگاه ياد كردى بگو: اى كاش با آن‌ها بودم و به سعادت بزرگى مى‌رسيدم‌[٢].

جابر در زيارت اربعين حضرت حسين ٧ خطاب به شهداى كربلا گفت:

ما با شما در ثواب شريكيم. عطيه كوفى گفت: اى جابر! چگونه با آنان شريكيم در حالى كه ما كارى نكرده‌ايم و رنجى نديده‌ايم، آن‌ها از زن و فرزند جدا شده و زخم برداشتند تا كشته شدند!!

جابر گفت: از رسول خدا ٦ شنيدم كه فرمود:

هركه قومى را دوست دارد، با آن‌ها محشور مى‌شود و هركه كار قومى را دوست دارد با آن‌ها در ثواب آن كار شريك است، به خدا قسم نيت من و اصحاب من بر همان است كه حسين و اصحابش بر آن رفتند[٣].

امام زين العابدين ٧ در دعاى چهل و هفتم صحيفه عرضه مى‌دارد:

[١] -تفسير القمى: ١/ ٤١٦، ذيل آيه‌« قل كل يعمل على شاكلته» إسراء( ١٧): ٨٤.

[٢] -الأمالى، شيخ صدوق: ١٩٣.

[٣] -زيارت اربعين امام حسين ٧.