عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٨٢ - نعمت پوست بدن

زخم‌ها از اين راه غذا نخواهد رسيد.

براى چاره‌جويى، فيبروپلاست‌ها يعنى، همان سلول‌هاى زنده كه به طريقه حيوانات دريايى از مايع الياف خود تغذيه مى‌نمايند، از چرك و خون زخم استفاده خواهند نمود و چند روزى بيش نمى‌گذرد كه در زخم ريشه دوانده و ديگر به الياف خود نيازى ندارند و الياف هم حل مى‌گردد و مبدل به مايعى مى‌شود كه اين مايع براى سلول‌هاى در حال رشد غذاى مناسبى است، معمولا زخم‌هايى كه در حال التيام و جوش خوردن هستند، از جرم‌ها و مايع‌هاى آنها چيزى به هدر نمى‌رود!!

جريان التيام زخم و عمل تجديد و نو شدن پوست يكى از شگفت‌آميزترين شاهكارهاى آفرينش است كه به حكمت عاليه آفريدگار و صانع عليم و به اراده حضرت او سلول‌ها مطيع و تابع قواعد مرموزى هستند و اين بافته‌هاى لا شعور در پيروى از نظام مزبور به طور منظم و با اشكال هندسى رديف و هم سطح يكديگر قرار مى‌گيرند و شروع به آرايش پوست مى‌نمايند.

براى تغذيه پوست نورس، چون مقدار معينى خون ضرورت دارد، به ناچار لازم مى‌آيد كه رگ‌هاى مويى در زير پوست براى جريان خون ايجاد و آماده شوند.

دانشمندان براى پى‌جويى اين جريان، روى خرگوش بررسى نموده و بر روى گوش آن حيوان زخمى پديد آوردند، بعد متوجه شدند در مجاورت زخم، رگ‌هاى نازك و لطيفى وجود دارد كه به مختصر اشاره‌اى خون از آنها بيرون آمده به ميان نسج‌هاى تازه مى‌ريزد و سپس انتهاى رگ‌ها بسته مى‌شود كه خون‌هاى جارى به هدر نرود.

به همين صورت رگ‌هاى مويى زخم از هر سوى زخم، نمو مى‌كنند تا به يكديگر برسند و دو سر رگ‌ها به طور سحرآسايى حل گشته و به هم پيوند مى‌خورند و شبكه‌اى براى دوران خون تشكيل مى‌دهند، سپس تار و رشته‌هاى‌