عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٥٢ - سماوات و هدايت

اندازه و حجم و وزن و حركات منظم اين عوالم نورانى كه از مجموع آن تعبير به سماوات شده مولود هدايت خداست.

قرآن مجيد در آيات بسيارى به اوضاع منظم جهان آفرينش اشاره مى‌كند و در بسيارى از آن آيات، انسان را دعوت به تدبر و تفكر مى‌نمايد تا از راه انديشه به اين نتيجه برسد كه بناى عالم و اوضاع محير العقول آن نتيجه وحى و هدايت پروردگار بزرگ است.

[و أوحى في كل سماء أمرها][١].

و در هر آسمانى كار آن را وحى كرد.

[و آية لهم الليل نسلخ منه النهار فإذا هم مظلمون\* و الشمس تجري لمستقر لها ذلك تقدير العزيز العليم\* و القمر قدرناه منازل حتى عاد كالعرجون القديم\* لا الشمس ينبغي لها أن تدرك القمر و لا الليل سابق النهار و كل في فلك يسبحون‌][٢].

و نشانه‌اى [از نشانه‌هاى قدرت و حكمت ما] براى آنها شب است كه [پوشش‌] روز را از آن برمى‌كنيم، پس ناگاه آنان به تاريكى درآيند،\* و خورشيد [نيز براى آنان نشانه‌اى از قدرت ماست‌] كه همواره به سوى قرارگاهش حركت مى‌كند. اين اندازه‌گيرى تواناى شكست‌ناپذير و داناست،\* و براى ماه منزل‌هايى قرار داديم تا اين‌كه به صورت شاخه كهنه هلالى شكل و زرد رنگ خرما برگردد [و باز به تدريج بدر كامل شود،]\* نه براى خورشيد اين توان هست كه به ماه برسد، و نه شب از روز پيشى مى‌گيرد، و هر كدام در مدارى شناورند.

[١] -فصلت( ٤١): ١٢.

[٢] -يس( ٣٦): ٣٧- ٤٠.