اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٧٧ - در بيان اينكه توبه به منزله طهارت باطن انسان است

ولى آنچه در اينجا بدان توجه شده همان جهت اقتداء عوام به او است، و لذا عالم دو وظيفه دارد يكى ترك گناه و ديگر اينكه اگر به گناه مبتلا شد آن را پوشيده بدارد.

از عواملى كه در محو آثار گناهان مؤثر است انجام حسنات و كارهاى نيك پس از ارتكاب گناه است بخصوص خوف، و گريه و صدقات، و از همه مؤثرتر محبت در راه خدا بخصوص محبت محمد و آل محمد ٦ و پس از آن محبت شيعيان و مواليان آن بزرگواران است.

و مؤمن اگر باين وسيله‌ها هم متوسل نشود خدا از راههاى ديگر گناهانش را مى‌آمرزد مثل اينكه او را در جان و اهل و مال و جاهش به مصيبتهائى گرفتار مى‌سازد و آن را كفاره گناهانش قرار مى‌دهد.

چنانكه در بعضى از احاديث قدسى رسيده كه ذات اقدس حق مى‌فرمايد:

اهل معصيتم را هم از رحمتم نااميد نساخته‌ام اگر بميرند من حبيب آنها هستم و اگر بيمار شوند من طبيب آنهايم و اگر توبه نكنند بمصيبتها و بلاها آنها را گرفتار سازم. و در همين باب رسيده كه هر گرفتارى و ناراحتى كه بسراغ انسان مى‌آيد حتى درد سر، و يا پاى انسان كه به سنگ بخورد، اثر گناهانش هست، بنابراين بلاها هم همه‌اش براى مؤمن رحمت است و سزاوار است كه او از آنها استقبال كند چنانكه در روايات است كه ذات اقدس حق خطاب به يكى از انبياء خود فرمود هرگاه ديدى كه فقر به تو روى آورد بگو مرحبا به شعار صالحان، و آنگاه كه ديدى ثروت متوجهت گشته بگو اين گناهى است كه خدا خواسته زود مرا به عقوبتش گرفتار سازد، و با اين بيان بلاها و مصائب دنيا براى‌