اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٤٧ - (باب دوم)«در فضيلت مسواك زدن و فوائد و كيفيت و اوقات آن»

دندان‌هايت را كثيف مى‌كند با مسواك تميز مى‌كنى، همين‌گونه هم سعى كن نجاست گناهان را با تضرع و خشوع و شب‌زنده‌دارى و استغفار در سحرگاهان زايل كنى و باطن و ظاهرت را از تيرگى‌هاى گناهان و انجام معاصى پاكيزه سازى و براى خدا خالص گردانى زيرا پيامبر ٦ مسواك را مثلى براى مردمان بيداردل قرار داده باين بيان كه مسواك، نباتى است لطيف و پاكيزه، و شاخه درختى است شاداب و مبارك، و دندان‌ها آفريده‌اى است كه خداى متعال آن را در دهان براى خوردن و جويدن غذا آفريده و سبب اشتهاء طعام و اصلاح معده است، و اين جوهر صافى است كه بر اثر جويدن غذا آلوده مى‌گردد و به واسطه آن بوى دهان تغيير مى‌كند و از آن در مغز آدمى فسادى پديد مى‌آيد. پس آنگاه كه مؤمن زيرك با نباتى لطيف مسواك كند و با مسواك بر آن جوهر صاف كشد آن فساد و تغيير از بين برود و بحال اولش برگردد، همين‌گونه ذات اقدس حق قلب آدمى را طاهر و صاف آفريده و غذايش را ذكر و فكر و هيبت و تعظيم قرار داده پس آنگاه كه اين قلب صاف بر اثر تغذيه به غفلت و كدورت آلوده شود با سوهان توبه جلا داده شود و به آب انابه پاكيزه گردد تا بآن حال اول و جوهر صافى كه در اصل بود برگردد، خداوند مى‌فرمايد:

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ».

و پيامبر ٦ فرموده است: بر شما باد بمسواك، و اين فرمايش پيامبر ٦ گرچه در ظاهر بمسواك دندان بر مى‌گردد، ولى رسول بزرگوار اين معناى باطنى را اراده فرموده است، پس آن‌كس كه در استخراج مثل اين امثال مركب تفكر را بر آستانه باب عبرت بخواباند