اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٣٥٩ - در بيان مطالبى راجع به بسم الله

برده شد تا اينكه بر من نازل گشت و روز قيامت كه شود امت من مى‌آيند در حالى كه اين آيه شريفه را بر زبان دارند، پس چون اعمالشان در ميزان نهاده شود كفه اعمال آنها سنگين شود.

مى‌گويم: از فرمايش رسول خدا ٦ كه فرمود: «سپس بالا برده شد» چنين فهميده مى‌شود كه انزال و فروفرستادن آن بمجرد قرائت ملكى از ملائكه لفظ بسم اللّه را بر انبياء نبوده است، و الا كه ديگر بالا بردن آن معنائى نداشت، و ممكن است كه مراد از انزال، و رفع آن، انزال و فروفرستادن حقيقت و آثار آن در عالم باشد، همچنان‌كه درباره آيه شريفه:

«اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ» گفته شده كه پس از نزول اين آيه يهودى شدن و نصرانى گشتن از امت محمد برداشته شد.

در كافى و علل الشرائع باسانيد معتبره از امام صادق ٧ روايت شده كه آن حضرت در بيان نماز شب معراج پيامبر ٦ فرمود: سپس خداوند عز و جل فرمود اى محمد ٦ رو سوى حجر الاسود نما و بتعداد حجاب‌هاى من، مرا تكبير گوى و بهمين خاطر است كه تكبيرات هفت تا است، زيرا تعداد حجاب‌ها هم هفت است، و چون حجاب‌ها پايان يافت شروع به قرائت نما، تا اينكه مى‌فرمايد: پس چون از تكبير و افتتاح نماز فارغ گشت خداوند خطاب به او فرمود:

الآن بمن رسيدى پس باسم من شروع نما حضرت فرمود:

بسم اللّه الرحمن الرحيم. الى آخر حديث.

مى‌گويم اين حديث آن‌هم باين اعتبار، براى اهلش ابوابى از