اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٩١ - در بيان اينكه توبه به منزله طهارت باطن انسان است

چيزى هستم پس مرا از رحمتت بهره‌مند ساز اى مهربان‌ترين مهربانان، و اين جملات را سه بار تكرار كند و هر مرتبه آن را با صلوات و گفتن:

ما شاء اللّه لا حول و لا قوة الّا باللّه العلى العظيم.

ختم كند سپس تصميم بگيرد كه در آينده ديگر گرد گناه نگردد و از خدا در اين باره يارى طلبد و بكامل ساختن توبه آنگونه كه ذكرش گذشت بپردازد و نسبت بقبول توبه‌اش خوشبين باشد و در وفاء به توبه‌اش پيوسته مراقبت كند و اگر احيانا گناهى را مرتكب شد دوباره توبه كند و اخبار رجاء و اميدوارى برحمت پروردگار را در نظر آورد و از رحمت خدا و قبول توبه مجدد مأيوس نگردد، كه ما دام كه بنده از توبه خسته نشده خدا او را از مغفرتش منع نمى‌كند كه او بسيار توبه‌پذير و مهربان است، و هر چه گناهش بيشتر و بزرگتر است مى‌بايست كه در طلب مغفرت الحاح و اصرار بيشترى داشته باشد و توبه پدرش آدم را بخاطر بياورد كه بنا بر آنچه روايت شده دويست سال گريست.

يا توبه داود پيامبر ٧ را در نظر آورد كه چهل روز سر از سجده بر نداشت به‌طورى‌كه پيشانى و زانوانش جراحت شد و از اشك چشمانش گياه روئيد و آن گياه را به آتش درون سوزانيد، آنگاه كه از شدت حزن آه مى‌كشيد، پس از توبه‌اش هم باز در بيابان مى‌رفت و بر نفس خود نوحه مى‌نمود و بر گناهانش اشك مى‌ريخت و روايت شده كه هرگاه داود قصد اين كار را داشت سليمان دستور مى‌داد كه در ميان مردم ندا كنند كه هركس ميل دارد نوحه داود را بر خويشتن بشنود بيايد مردم مى‌آمدند، و گرد او جمع زيادى از انسان و وحوش جمع مى‌شدند او ابتدا به ثناء ذات اقدس حق مى‌پرداخت. سپس بهشت و دوزخ را ياد مى‌نمود و سپس‌