اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٤٧١ - فضيلت نماز شب و آداب آن

غير از او صرف نخواهد كرد و در پى كسب رضاى او برخواهد آمد كه قل اللّه ثم ذرهم بگو خدا سپس هر چه غير از او است واگذارد، و ديگر عمر را در طلب چيزى غير از او بهدر نخواهد داد و در پى مشتهيات نفسانى، و امور معاش نخواهد بود، اما هواهاى نفسانى، اشتغال به آنها بخاطر تيرگى و كدورتى كه در آنها هست و عدم بقاء آنها و تضادى كه با لذات روحانى واقعى دارد خسارتى جبران‌ناپذير است، و اما دومى كه امور معاش باشد به علت اينكه غرق شدن در گرداب امور دنيائى، و تمام هم و غم خود را در اين راه بكار گرفتن، سبب هلاكت دل، و تفرق حواس شده، و اين امور با ياد خدا در تضاد هست، و فكر در اين امور خارى در چشم عبوديت و بندگى، و نقيض توكل است، و فايده‌اى هم براى آن نيست زيرا آنچه كه مقدر شده بانسان مى‌رسد، و هم و غم انسان در اين راه، چيزى جز خسران ببار نمى‌آورد. و اگر انسان اين معنا را دريافت و به معرفت شخصيه حقيقيه بدان معرفت پيدا نمود بگونه‌اى كه جزء وجدانيات او شد همان گونه كه اهل دنيا نسبت به لذات دنيا هستند، قلب و روح و سر خود را مستغرق در محبت خدا خواهد يافت، و اين محبت به ساير اعضاء و جوارحش سرايت خواهد نمود، و هر چه را كه غير خدا است از آنچه بر آن قدم مى‌نهد برايش حقيرتر و بى‌ارزش‌تر خواهد بود، بلكه گاه مى‌شود كه آن چنان در درياى محبت حق تعالى غرق مى‌شود كه دلش از هر چه غير او است غافل، و به ما سواى او التفاتى ندارد، و عقلش از تدبير امور او بازمى‌ماند و حالت شيدائى و عشق بر او عارض مى‌شود چنانكه در بعضى حالات مولا امير المؤمنين ٧ رسيده است و در حديث معراج بدان اشاره شده كه خداوند مى‌فرمايد: