اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٤٢٨ - در بيان معناى سجده

عتاب را از حد گذرانيد آن مرد گفت خيلى حرف زدى، اگر مى‌خواست سجده طولانى سبب كورى كسى شود بايد ابن ابى عمير نابينا مى‌بود، چه مى‌پندارى درباره مردى كه پس از نماز صبح سر را براى سجده شكر بر زمين نهاد و ظهر سر از سجده برداشت. هم چنين كشى از أبو القاسم نضر ابن الصباح از فضل ابن شاذان روايت نموده كه گفته است بر محمد بن ابى عمير داخل شدم و او در سجده بود، سجده‌اش طولانى شد چون سر برداشت گفتم اين چه سجده طولانى بود، گفت پس اگر جميل ابن دراج را مى‌ديدى چه مى‌گفتى، بعد نقل نمود كه روزى بر جميل ابن دراج وارد شدم و او در سجده بود سجده‌اش خيلى طولانى شد چون سر برداشت به او گفتم سجده‌ات خيلى طولانى شد گفت اى ابن ابى عمير اگر معروف ابن خربوز را مى‌ديدى چه مى‌گفتى.

و طول سجده امام سجاد ٧ و امام كاظم ٧ معروف است.

مى‌گويم مرا شيخى بود جليل القدر، عارف، عامل، كامل قدس اللّه تربته كه نظير او در اين مراتب كسى را نديدم، از او از عملى كه در اصلاح دل، و جلب معارف مؤثر باشد و به تجربه هم اثر آن ثابت شده باشد سؤال نمودم، او گفت عملى مؤثرتر از اين دو كه مى‌گويم نديدم، يكى مداومت بر سجده طولانى در هر شب و روز يك‌مرتبه، كه در آن گفته شود:

لا اله الا أنت سبحانك انى كنت من الظالمين.

اين ذكر را بر زبان آورد درحالى‌كه خود را در زندان طبيعت زندانى ببيند، و قيد و بند اخلاق رذيله را بر خود مشاهده كند، و باين حقيقت كه او خود اين قيد و بند را براى خود فراهم آورده و در اين‌