اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٣٨٤ - مالك يوم الدين

فاخره و تجليات عاليه‌اى در گردشگاه‌هاى دار جلال، و انس‌گرفتن‌هائى از تجليات انوار صفات جمال در دار وصال است.

و خلاصه كلام آنكه در اين اسماء، جميع عوالم را از مبدأ تا منتهاى آن سير مى‌كند بلكه در آنها هم مبدأ را مشاهده مى‌كند و هم عالم، و هم منتهاى عالم را، و با تدبر و تفكر در اين اسم اخير كه مالك يوم الدين باشد عوالم قيامت را بتفصيل از نظر مى‌گذراند. و در آن به گشت و گذار مى‌پردازد چنانكه در خبر معراج باين حقيقت تصريح شده است.

مطلب ديگر اينكه ترتيب اين اسماء بر اين منوال مطابق با ترتيب واقعى است، زيرا مقام لفظ جلاله مقدم بر مقام ربوبيت و مقام ربوبيت مقدم بر رحمانيت، و آن مقدم بر رحيميت، و مقام رحيميت مقدم بر مقام اسم اخير است، زيرا ظهور تفصيلى رحمت رحيميه حضرت حق در روز جزاء است، و اگر عقوبت و آتشى در آن روز ظاهر مى‌شود مبناى آن نيز بر رحمت خداوند نسبت به مظلومان و اهل دين است، زيرا در آفرينش، رحمت، اصل و غضب، امرى عرضى است.

مطلب ديگر اينكه اضافه ملك به يوم الدين و روز جزاء از باب اضافه صفت مشبهه بغير معمول خود مى‌باشد مثل اينكه مى‌گوئى ملك زمان، كه زمان، منعوت آن قرار گرفته است، و اضافه مالك به يوم الدين از باب اجراء ظرف مجراى مظروف است مجازا، يا اينكه بگوئيم مراد از «يوم الدين» نشأة اخروى است و بهر حال اختصاص مالكيت و سلطنت روز جزاء بذات اقدس حق با توجه به اينكه او مالك و ملك همه روزها و همه عوالم است از جهت اينست كه اين دو در آن روز است كه ظهور تام مى‌يابد، زيرا امروز، و در اين نشأة دنيوى بخاطر اينكه دنيا سراى غرور