اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٣٨٣ - مالك يوم الدين

مطلب ديگر اينكه براى اين اسماء پنج‌گانه كه عبارت از اللّه، و رحمن، و رحيم، و رب العالمين، و مالك يوم الدين باشد نسبت به اصحاب يمين از متقين و پرهيزگاران در جلب بعضى از صفات نيك تأثير بسزائى است، و قرائت اين اسماء سبب پيدايش خضوع و تذلل نسبت به خداى متعال و حياء و شرمسارى از او، و خدمت و ذكر دائم و قطع طمع از غير او مى‌شود، و ديگر هيچ رغبت و ميلى، و خوف و ترسى براى بنده جز از ناحيه حضرت حق تعالى نخواهد بود و تنها به رحمت آن رحمان رحيم اميدوار، و چشم طلب به فضل و عنايت او خواهد داشت، و مطمئن به وعده‌هاى او خواهد بود و به خير و نفعى كه بخواهد از جانب غير او باشد و يا ترسى از غير او، هيچ التفاتى نخواهد داشت، و تنها ترس و خوفش از عقوبت روز جزا و شدايد و هول و هراس آن روز، و از عرضه بر خداوند و رسوائى نزد همگان خواهد بود چرا كه اين مطلب همان گونه كه در گذشته از امام صادق ٧ نقل نموديم امرى بس بزرگ است، اين‌ها همه‌اش براى اصحاب يمين است و اما عارفان به خدا را در هنگام تلاوت اين اسماء تأثرات و تنقلات فاخره‌اى از انكشاف حقيقت اين اسماء و تجلى آن بر اسرار و ارواح و قلوبشان هست كه آنان را از مرتبه علم اليقين به مرتبه عين اليقين بالا مى‌برد و از آن مرتبه، به مرتبه حق اليقين مى‌رساند.

و آنچه كه از امام صادق ٧ روايت شده كه در حال تكرار آيه مالك يوم الدين از هوش رفت، و يا آنچه كه از امام سجاد ٧ نقل شده كه هرگاه باين آيه مى‌رسيد آن را تكرار مى‌كرد بگونه‌اى كه گويا در حال احتضار و مرگ است از همين باب است. و خلاصه كلام آنكه عارفان باللّه را هنگام ذكر اسماء حسناى خداوندى حالات عالى و لذات‌