اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٣٣ - فصل دوم در عبرت و تفكر در اين امر

روز قيامت خداوند به بنده‌اى مى‌فرمايد: آيا تو نبودى كه چنين كردى، آيا تو نبودى كه فلان عمل را انجام دادى و اين پرسشها و سرزنشها ادامه مى‌يابد تا آنجا كه بنده از شدت شرمسارى و خجالت تقاضاى ورود در آتش مى‌كند تا از آن شرمسارى نجات يابد.

و علت اينكه امروزه ما از اين همه اعمال زشت و ناپسند حياء نمى‌كنيم و در آخرت آن گونه شرمسارى گريبان‌گيرمان خواهد شد يكى جهل ما در اين دنيا به نعمت‌هاى الهى است كه از شماره افزون است و دوم بى‌خبرى ما از همه گناهان و افعال زشت و ميزان قبح آنها است، سومين علت كه از همه مهم‌تر است ضعف ايمان ما بمقامات دين كه علم به خدا و ملائكه و انبياء و رسل و كتب و شرايع الهى است.

و اما در قيامت، غيب عيان خواهد شد، و بنده در پيشگاه ذات اقدس حق حاضر و تمام جزئيات و نعمت‌هاى ظاهرى و باطنى كه خدا بر او ارزانى داشته بود برايش مكشوف گشته به نحوى كه همه آنها را خواهد ديد از طرف ديگر تمام گناهان كوچك و بزرگ و قبايح و اعمال خود را كه از شماره افزون است مشاهده خواهد كرد كه ذات اقدس حق بقدرت خود آنها را حاضر نموده است و ايمان به خدا و ملائكه و پيامبران نيز در آنجا از روى شهود و عيان خواهد بود.

از طرف ديگر بندگان متقى پروردگار را كه پيوسته مراقب اعمال و كردار خود بوده‌اند مشاهده مى‌كند و آلودگى خود را مى‌بيند و شرمساريش افزون مى‌شود، هم چنانكه اگر يكى از ما لكه‌اى بر صورت و يا زخمى چركين بر بدن داشته باشد و يا عورتش آشكار و يا جامه‌اش پاره باشد از حضور در مجلس بزرگان خجالت مى‌كشد و يا