اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٣٢٩ - اما قرائت

مى‌كند، قرآن مى‌گويد:

فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ.

ترجمه: و آنگاه كه قرآن تلاوت مى‌كنى به خدا پناه ببر از شيطان رانده‌شده.

و هرگاه خود را از اسباب اشتغال به غير فارغ ساخت قلبش براى قرائت قرآن آماده مى‌شود و در بين تلاوت قرآن فكر و خاطره‌اى متوجه او نمى‌گردد كه او را از استضائه بنور قرآن و بهره‌ورى از فوائد آن محروم گرداند، و هرگاه پس از انجام اين دو امر، مكان خلوتى براى قرائت قرآن انتخاب نمود و از خلق كناره گرفت روح و سر او با خدا انس مى‌گيرد، و حلاوت گفتگوى خداوند را با بندگان صالح خود در مى‌يابد كه چگونه كرامات و بدايع اشاراتش آنها را از خود فانى مى‌گرداند پس آنگاه كه از اين مشرب جامى برگرفت ديگر، حالى را بر اين حال بر نخواهد گزيد، و بر اين وقت، وقتى را اختيار نخواهد نمود، بلكه آن را بر هر عبادت و طاعتى ترجيح خواهد داد زيرا كه در آن حال بدون هيچ واسطه‌اى با خدايش بمناجات مى‌پردازد و با او به گفتگو مى‌نشيند، پس بنگر كه كتاب پروردگارت را چگونه قرائت مى‌كنى، و منشور ولايتت را چگونه بر مى‌خوانى، و اوامر و نواهى او را چگونه فرمان مى‌برى، و حدود آن را چگونه رعايت مى‌نمائى، چرا كه آن كتابى عزيز و بس گرانبها است كه باطلى گرد آن نگشته، و از جانب خداوند حكيم و حميد فروفرستاده شده پس آن را با تأنى و كلمه به كلمه تلاوت نما و بآياتى كه در بر دارنده وعده يا وعيدى است كه رسيدى اندكى درنگ نما، و در امثال و مواعظ آن بينديش، و بر حذر باش از اينكه‌