اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٣٢٢ - اما تكبير نماز در آن مطالبى است

بارالها مالك حقيقى توئى، و تو هستى كه مالك جميع عوالمى و استحقاق اين امر را دارى، در رفتارش هم باين گفته معتقد باشد و از اينكه در ملك او بر خلاف رضاى او قدم بردارد بر حذر باشد و از تصرف ذات اقدس حق در ملك خود و آنچه كه او مى‌كند مبادا كه ناخشنود باشد، و اگر در اين زمينه قصورى از خود مشاهده نمود استغفار نمايد.

و اما دعاء دوم كه مى‌گويد: لبيك و سعديك، كه در حقيقت جواب دعوت پروردگار است، مى‌بايست كه نفس و قلب و حقيقت و قالب و بلكه تمام وجود خود را براى اجابت دعوت پروردگار و قيام به وظايف آن محضر بزرگ آماده گرداند، و بداند كه او از همه چيز و همه‌كس به او نزديك‌تر است و نداء و دعايش را مى‌شنود و تمام خيرات و سعادات بدست او است، و هيچ خير و خوبى را در اختيار ديگرى نداند و از غير او توقع نداشته باشد و او را از ظلم و بديها و شرور منزه بداند و معتقد باشد كه او خود بر خويشتن ستم نموده و هر بدى و شرى كه هست از ناحيه خود او است، بعد به اين حقيقت توجه كند كه وجود و پيدايش و بازگشت و قوام او از او و به او و بسوى او است، و بديها هم گرچه از ناحيه خود او بوده ولى خالق اصلى آنها ذات اقدس حق است، و در عالم وجود هيچ ضررزننده و نفع رساننده‌اى جز ذات پاك او، و هيچ پناهگاه و عامل نجاتى جز سايه لطف و مرحمت او نيست، بعد باين حقيقت توجه كند كه اگر كسى مؤمن باين شد كه تمام خيرات بدست خدا است به احدى جز ذات پاك او توجهى نمى‌كند، و كسى كه ايمان داشته باشد به اينكه هيچ ضرر- رساننده‌اى جز ذات پاك او نيست از احدى غير او نخواهد ترسيد كه لا حول و لا قوّة الا باللّه. و حمد و سپاس از آن خدا است.