اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٢٩٨ - فصل«در حقيقت نماز»

بدرستى و تحقيق كه نماز بازدارنده از زشتى‌ها و منكر است.

كه باز نهى و بازداشتن از فحشاء و منكرات را جز در حقيقت نماز نمى‌توان يافت.

اما اخبار و رواياتى كه در اين زمينه رسيده بحد تواتر است و اگر نبود جز همين حديثى كه از رسول خدا ٦ رسيده كفايت مى‌نمود حضرت فرموده است: بدرستى كه نماز مكنت مى‌بخشد و فروتنى مى‌آورد، و مأيوس مى‌كند و پشيمانى مى‌آورد و قناعت مى‌بخشد دستانت را دراز مى‌كنى و مى‌گوئى بارالها، پس هركس چنين نكند نمازش ناقص خواهد بود.

و از آن حضرت رسيده كه فرمود ذات اقدس حق به نمازى كه نمازگزار در آن نماز قلبش را با بدنش هماهنگ نسازد و دلش نزد آن نماز نباشد نمى‌نگرد.

و باز در جاى ديگر مى‌فرمايد: هرگاه نماز واجب را بجاى آوردى در همان وقت نماز وداع هم بجاى‌آور كه مبادا بخواندن نماز ديگرى موفق نگردى.

و از معصومين عليهم السّلام رسيده كه نماز معراج مؤمن است، بخصوص با ملاحظه آنچه كه درباره تشريع نماز در معراج پيامبر ٦ رسيده و روايت شده كه معراج آن بزرگوار به اجزاء نماز بود.

و آنچه كه در مورد نماز انبياء و ائمه عليهم السّلام از آن حالات عالى رسيده است.

و آن روايتى كه مى‌گويد ذات اقدس حق نزد هر جزئى از اجزاء و افعال و اذكار نماز بنده مؤمن است.